Een zomer is niks zonder een bezoek aan het strand. Dus besloten we ‘de mooiste stranden van Noorwegen’ te bezoeken. De weg naar de schiereilanden aan de westkant van Noorwegen bestaat voor 60% uit  haarspelbochten, maar is ondanks dat een absolute aanrader. Na een kort bezoek aan Hoddevik – Het surf-walhalla van Noorwegen – bezochten we een ander dorp aan de kust, genaamd Ervik. Dit plaatsje staat in de schaduw van het hippe Hoddevik en is hierdoor veel minder toeristisch. Naast een prachtig zandstrand en een mooie, heldere zee heeft Ervik ook een bijzondere historische geschiedenis.

Snorkelen
Aan het eind van  een lange dag komen we aan in het dorp. We zien al snel dat vrij kamperen niet mogelijk is en besluiten gebruik te maken van de lokale camping welke grenst aan zee. De zee lokt, en na het eten halen we onze wetsuits uit de kast om een snorkel-tochtje in de baai te maken. Ervik is dusdanig blootgesteld aan de elementen dat hier de meest heftige stormen van Noorwegen plaatsvinden, waardoor in het verleden veel schepen gezonken zijn..  Op zoek naar schatten dus. Naast visjes, planten, stenen en een stuk metaal vinden we helaas niets.. -wellicht zwemmen we daarvoor te dicht bij de kust, maar leuk is het in ieder geval wel.

WO2 Grot
De gastvrouw op de camping wijst ons op een grot uit de Tweede Wereld Oorlog, welke via de haven (tevens gebouwd in WO2) te bereiken is. Aan het eind van de grot moet je een prachtig uitzicht hebben over zee. De volgende dag rijden we naar de haven en beklimmen een pad de berg op.

Al snel komt de opening in zicht en betreden we de grot. Het is er erg donker, nat en muf – en overal liggen uitwerpselen van schapen. Aan het eind van de gang is een opening, wat het uitzichtpunt moet zijn. Terwijl we door de grot lopen ontdekken we steeds meer gangen en blijkt er een groter tunnel-systeem te zijn. Bij het eind aangekomen hebben we inderdaad een prachtig uitzicht over zee.

Op de terugweg besluiten we een van de zijgangen te onderzoeken. Aan het eind van een van de gangen zien we in de verte een ladder. Omdat dit de enige gang is met ‘licht aan het eind van de tunnel’, lijkt dit de beste keus. Maar ondanks dit kleine licht is het pikdonker in de gang. De lampjes van onze telefoons worden grotendeels opgeslokt door de duisternis. We lopen door en even later klimmen we omhoog. De ladder komt uit naast een huis. Eerst zijn we bang bij dat we bij mensen in de tuin te staan maar al snel blijkt dat het gebouw een andere functie heeft, wellicht een clubhuis voor vogelspotters..

We besluiten ‘boven de grond’ terug te wandelen. Onderweg komen we langs diverse bunkers en ruïnes van andere gebouwen, waarna we via hetzelfde pad weer bij de bus uitkomen.

NB: Veel over de grot bij Ervik zijn we niet te weten gekomen. Wel lazen we dat op 30 september 1934 een schip nabij de haven van Ervik werd aangevallen door Britse vliegtuigen. Bewoners van het dorp zagen hoe het schip gedeeltelijk zonk en gedeeltelijk in brand stond en startten een reddingsactie. Ondanks het zeer slechte weer gingen 12 mensen het water op en redden die dag het leven van een groot aantal scheepslieden.

Mocht iemand meer weten over de grot bij Ervik dan horen we het graag! (: