Klik op bovenstaande pijl voor meer foto’s van Femundsmarka, Gutulia en Töfsingdalen

‘Welkom in Noorwegen’, ‘Welkom in Zweden’. Om de haverklap krijgen we een bericht van onze telefoonmaatschappij. We begeven ons al enige tijd op de grens van twee prachtige landen. Desondanks zijn we deze trip vooral in Zweden geweest. We besluiten Fulufjallet achter ons te laten en zetten een stap over de grens (‘Welkom in Noorwegen’); Femundsmarka National Park.

Femundsmarka National Park – Foto 1
Het Femundsmarka National Park valt samen met acht andere Natuur Reservaten, -Parken en -Landschappen (5 in Noorwegen en 4 in Zweden) onder de naam Gränslandet. Samen met deze omliggende beschermde regio’s is het een van de grootste onaangetaste natuurgebieden van Zuid-Noorwegen. Femundsmarka werd jarenlang gebruikt door de Samí en is sinds het terugtrekken van de gletsjers in de IJstijd nauwelijks verandert; Dé twee karakteristieke punten waar ze in Femundsmarka erg trots op zijn.

Wat ons aantrok in het gebied waren de vele wateren die perfect leken voor een mooie kanotocht. Bij het lokale toeristenbureau vroegen we informatie over routes, instapplekken en kaarten. Een vriendelijke jongeman hielp ons verder. Hij was zelf nog maar een week in het gebied en was, zoals hij zelf zei, ‘geen kanoër. Desondanks beet hij zich vast in onze vraag. Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat Femundsmarka niet de beste plek was voor een kanotocht. We konden beter starten in het nabijgelegen Natuur Reservaat Rogen – in Zweden.

Gutulia National Park – Foto 2-9
Nu we toch in Noorwegen waren leek het stom om meteen weer de grens over te hoppen. Dus veranderden we onze route en bezochten we een aantal andere parken op de weg naar Rogen. De eerste was Gutulia, het kleinste National Park van Noorwegen. We maakten ons klaar voor een dagtocht in het gebied en bekeken drie gerestaureerde boerderijen (Nedpåvollen, Oppåvollen en Lillebovollen), uit het jaar 1400. Achter de boerderijen strekte zich een oud bos uit met daarin bomen van 300+ jaar. Via het bos beklommen we een van de toppen en kwamen we uit op een open plateau met uitzicht over het gebied.
In de folders staat dat in Gutulia National Park onder meer beren leven. Uiteindelijk bleek (tot Wouters teleurstelling) dat er ‘ooit sporen gevonden zijn’ van beren. De beren zelf waren ver te zoeken. In Töfsingdalen (het mínst bezochte National Park van Zweden) moest dit anders zijn. We waren dan ook snel terug in Zweden voor een nieuw avontuur.

Töfsingdalen National Park – Foto 10-16
Töfsingdalen National park is via een beperkt aantal wegen te bezoeken en de toegang is erg onduidelijk. Na aankomst op een parkeerplaats is het tussen de 7 en 13 kilometer lopen voor je het park daadwerkelijk bereikt. In het park zelf zijn overigens geen routes; je loopt in principe ‘langs het park’ en het park zelf is onbegaanbaar. Wellicht de reden van het lage bezoekersaantal..

Wij reden richting het park via een lange gravel weg vanuit het plaatsje Foskros en liepen via een 7 kilometer lang pad richting het begin van Töfsingdalen. Er waren veel sporen van o.a. rendieren in de modderige stukken van de route. Sporen van beren vonden we tot nu toe niet.. Bij de eerste hut op ons pad hielden we een korte pauze en kwam er plots een kleine kudde rendieren langslopen. Toen ze ons in de gaten kregen bleven ze kort staan waarna ze dezelfde weg terugnamen. Wij waren onder de indruk van deze (eerste) ontmoeting met rendieren midden in de natuur.

In Töfsingdalen waren ontzettend veel vliegen die onze anti-prik spray benaderden als een ‘lekker geurtje’.

We wilden graag het pad langs de rivier lopen (een van de twee routes) maar eenmaal aangekomen bleek de brug stuk. Het middenstuk miste. De rivier op een andere plek doorkruisen bleek ook niet mogelijk en uiteindelijk besloten we, bij gebrek aan beter, de andere route te lopen. Dit pad liep door een bos met steeds meer rotsblokken en ontzettend veel vliegen die onze anti-prik spray benaderden als een ‘lekker geurtje’.

Ook op deze route moesten we een (kleinere) rivier oversteken waarbij wederom de brug miste. Deze rivier wisten we echter wel te doorkruisen en we vervolgden ons pad. Al snel bleek dat in dit gebied de tent opzetten moeilijk zou worden. We besloten onze tocht af te breken en terug te gaan naar de bus.

Rendieren – Foto 117-18
Eenmaal bij de bus waren we moe en een beetje teleurgesteld. Niet de hike waarop we gehoopt hadden! Hoewel we geen beren hadden gespot maakte een tweede bezoek van een enorme kudde rendieren over de parkeerplaats de avond weer een stukje mooier. De korte video kun je hier bekijken. We besloten het elders te proberen en reden naar Sönfjallet National Park, een park dat in 1909 opgericht werd om de beren in het gebied te beschermen. Wellicht hebben we hier meer geluk..

 

Wat zijn Nationale Parken?
NB: Zoals je misschien merkt zijn we veel te vinden in de Nationale Parken en Natuur Reservaten. Een deel hiervan wilden we graag bezoeken, anderen liggen op de route. Een Nationaal Park is de hoogste aanduiding dat een natuurgebied kan ontvangen. In deze gebieden zijn verreweg de meeste regels (geen afval achterlaten, niets kapot maken, alleen vuur maken op aangewezen plekken, etc.).

Zweden heeft 29 Nationale Parken en is in 1909 al begonnen met het aanduiden van Natuurgebieden. De gebieden zijn fragmenten van de natuur die eerst overal in Zweden te vinden was. Naast Nationale Parken zijn er ook gebieden met de aanduiding Natuur Reservaat. Samen beschermen ze ongeveer 10% van het land.