Klik op bovenstaande pijl voor meer foto’s van de ramen, het dakluik en het imperiaal..

Een fijn voordeel van een ‘verplaatsbaar huis’ is de wisselende voortuin. Helemaal als je vanuit de bus hiervan kunt genieten. Helaas waren onze enige ramen die in de ‘cockpit’. Onze toekomstige leefruimte was hierdoor niet alleen vrij donker, het mooie uitzicht werd ook behoorlijk beperkt. Daar wilden we iets aan doen.

Ramen
Ramen voor de achterdeuren en de zijdeur waren op internet nauwelijks te vinden. Het meeste geluk hadden we op de Duitse Ebay waar in ieder geval nog ramen van een nieuwere Peugeot Boxer werden aangeboden. De prijzen varieerden maar waren altijd boven de 250 euro (voor één achterruit). Een voordeel van de Peugeot Boxer is dat onderdelen van Fiat Ducato en Citroën Jumper feilloos passen. Op de plaatselijke autosloop vonden we een witte Citroën Jumper die we doopten tot donorauto en waarvan we onder andere twee ramen adopteerden.

Het vinden van een bedrijf die de ramen voor ons wilde plaatsen vormde een nieuw probleem. We hadden eerder contact gehad met een garage die meende ze te kunnen plaatsen maar die het bij aankomst toch niet aandurfde. De randen waarop het raam gemonteerd moest worden vonden ze te dun. Uiteindelijk kwamen we via via in contact met iemand die de stap durfde te zetten. Korte tijd later waren we twee gemonteerde achterruiten en een stuk lichtere cabine rijker.

Dakluik

Door de twee nieuwe achterramen hadden we nu voldoende licht in de bus maar qua ventilatie hielpen ze ons niet verder. We hebben verschillende dakluiken bekeken, zowel nieuw als tweedehands. We hadden op gebruikt vlak weinig geluk. De dakluiken die aangeboden werden stonden ver weg, waren van matige kwaliteit en/of vrij prijzig. Uiteindelijk kochten we bij De Vrijbuiter met een kortingskaart een dakluik van Fiamma. Ze zijn er in verschillende maten waarbij +/- 20×20 en 40×40 de standaard zijn. Omdat dit ’s nachts onze grootste ventilatiebron is kozen we voor het grootste type.

We wilden het dakluik zelf inbouwen. Een grote stap, gezien het ‘raar’ voelt om in een goed dak te snijden en het in één keer goed moest. Volgens de handleiding en Google moest het te doen zijn. Met hulp van Casper (grote broer) gingen we aan de slag en zat het luik er in binnen de kortste keren in. Dankjewel Casper!

 

Voor de liefhebber, in het kort het plaatsen van een dakluik:

Een dakluik bestaat uit twee delen. Na het bepalen van de plek en het maken van een gat wordt het bovenste gedeelte van het luik met een flinke laag kit op het dak geplaatst. Hiervoor wordt een kit gebruikt die elastisch blijft en waterdicht is. Tussen het onderste en bovenste gedeelte van het dakluik zit een x-aantal centimeters waardoor er aan de binnenzijde van de bus ruimte overblijft voor isolatie e.d.. Om de ruimte te overbruggen monteerden we een houten frame waar we het onderste gedeelte van het dakluik opschroefden.* Het houten frame en het plafond werden met dezelfde kit afgekit. Na het kitten druk je alles stevig op elkaar en schroef je de onderzijde van het luik vast. Klaar is kees!

Imperiaal

Via Marktplaats vonden we voor een prikkie een imperiaal die ook nog eens in de buurt stond. Er zaten een aantal roestplekjes op die opnieuw in de verf hebben gezet. De bijbehorende deurtrap was helaas vergaan maar gezien ons doel hadden we die toch niet nodig.

We wilden om meerdere redenen graag een imperiaal op ons dak. Ten eerste bevordert dit de ‘look’ van een werkbus, wat voor ons een vorm van inbraakpreventie is. Ten tweede leek het ons handig om, indien nodig, spullen zoals de kano (tijdelijk) op het dak te kunnen vervoeren. De belangrijkste reden was echter dat het een goede plaats is voor ons (toen nog te kopen) zonnepaneel. Zonnepanelen kunnen ook direct op het dak geschroefd worden (waarbij je de gaten e.d. uiteraard weer goed waterdicht moet afkitten). Een nadeel hiervan is dat het paneel zijn warmte minder goed kwijt kan. Een imperiaal biedt dus uitkomst. Tevens is het imperiaal makkelijker te bevestigen en kunnen we er beter bij.

Onze bus is ongeveer 5,5 meter lang en 2,00 meter breed. Het imperiaal was iets kleiner maar alsnog van enorme omvang. Met behulp van ladders, kussens en wilskracht kregen we het imperiaal met z’n tweeën op het dak. Na enig stelwerk zat hij stevig vast. Een van de stangen van het imperiaal liep precies over het dakluik waardoor deze niet meer goed open kon. Met de flex verwijderde Wouter de ‘dwarsligger’ waardoor we het luik ook weer naar behoren konden gebruiken.

Bijrijdersstoel en draaiplateau

Onze donorauto bleek naast twee achterruiten ook nog andere bruikbare onderdelen hebben. We kochten een achteruitkijkspiegel, een onderdeel voor onze schuifdeur en een vaste stoel (we hadden een bijrijdersbank) met onderstel. Onder de bijrijdersstoel wilden we een (nog aan te schaffen) draaiplateau plaatsen, zodat het ook als zitplaats in de leefruimte gebruikt kan worden. Het onderstel bleek na installatie echter vrij hoog. Op internet vonden we diverse verlaagde onderstellen, ieder met een behoorlijk prijskaartje. Na een paar week speuren hadden we geluk en vonden we bij een webwinkel een afgeprijsd onderstel mét draaiplateau die goed in de bus past.

Banden

Iets minder geluk hadden we toen Wouter een lekke band opliep. Met hulp van Jelle (Dankjewel!) kon de rit snel weer voortgezet worden maar als snel bleek dat nieuwe banden geen overbodige luxe waren. Er zijn veel soorten en maten in banden, iets waar we ons nog nooit echt in hadden verdiept. Met oog op het gebied waar we naar toe wilden kozen we uiteindelijk voor All Season Comtrac 2 Banden M+S. Hiermee moeten we ook op de minder mooie wegen voldoende grip hebben. We bestelden via internet waarna al snel de verkeerde banden werden geleverd. Een spannende tijd brak aan toen toen we geen contact kregen met de leverancier. Gelukkig werden, ondanks de gebrekkige communicatie, na enkele dagen plots de vier juiste banden geleverd die dankzij Jeroen (grote broer) in no time gemonteerd waren. Dankjewel Jeroen!

Met ramen, een dakluik en nieuwe banden waren we weer een stap verder met ons proces. Nu de bus ook voorzien was van een imperiaal konden we uitkijken naar het volgende (en een van de belangrijkste) dingen voor ons camper: de stroomvoorziening.

 

*Het houten frame hebben we later weggewerkt. We isoleerden rondom waarna we plafondplaten en afwerking hebben aangebracht.