’s Ochtends zwaaiden we het ene bezoek uit en ’s middags ontvingen we onze volgende gasten alweer. We ontmoetten (papa) Wim, (mama) Gea en Kimi (het hondje) in Rjukan waar onze reis samen begon. We parkeerden onze bolides op de camping, waar we onder het genot van een kop koffie bijpraatten en een route voor de komende dagen uitstippelden. Vanuit Rjukan zouden we samen verder toeren; gletsjers bekijken, kanoën, vissen, wildkamperen én een dagelijks terugkerend potje klaverjas spelen.  

Heavy Water War Museum – Rjukan
Wim en Gea brachten in Rjukan een bezoek aan het Heavy Water War Museum. Wij hadden het museum eerder die week al bekeken en bleven met Kimi op de camping. We ontmoetten elkaar later die dag voor een mooie tourtocht door het Noorse landschap. Het was een druilerige dag maar dat mocht de pret niet drukken. We stopten tegen de avond in Haukeligrend waar we samen aten, koffie dronken, en aan de eerste van een reeks spannende klaverjas potjes begonnen.

Sundal
De volgende dag brak de zon langzaam door. We toerden verder en reden een mooie route langs de rand van het Folgefonna National Park. In de middag kwamen we aan in (het toen) zonnige Sundal. We parkeerden onze campers op een camping aan het water en genoten van het mooie uitzicht, tot Wouter zat was van al dat zitten en de kano van het dak haalde. Wouter en Wim trokken zwemvesten aan, pakten de hengel en maakten zich klaar om de woeste wateren van het fjord te bevaren.

Na een korte tocht door het fjord kwamen de mannen, zonder vangst, terug aan wal. Wim was het hengelen nog niet zat en beproefde zijn geluk aan de waterkant, waar hij een paar mooie makrelen aan de haak sloeg.

Folgefonna
De volgende dag reden we met de campers richting de Folgefonna gletsjer. Vanaf de parkeerplaats kon je een redelijk makkelijke wandeling van ongeveer een uur maken naar een uitzichtpunt. Daarna kon je een gevorderd pad lopen naar de voet van de gletsjer. We besloten naar het uitzichtpunt te lopen en namen koffie en broodjes mee voor onderweg.

Kimi, onze oldtimer van 14, heeft de laatste jaren steeds meer ouderdomsklachten zoals artrose in de pootjes. Daarnaast heeft ze ook meer serieuze gezondheidsklachten, zoals een (goedaardige) tumor in de hersenen. De grote klapper kwam een paar maand terug, toen ze een TIA had. Onze bikkel kwam er wonder boven wonder weer bovenop, heeft geen pijn en wil nog altijd op avontuur. Wel is ze snel moe, de reden dat we een speciale ‘Kimi-wagen’ mee naar boven namen, waar ze in kon zitten als de energie even op was.

Kimi liet zich tijdens de trip omhoog echter niet kennen. Waar ze normaal na 15 minuten echt niet meer wil, was ze nu vastberaden om zelf de top te bereiken. We volgden het mooie pad naar boven en genoten we van een mooi uitzicht over het gletsjermeer. De terugweg liep Kimi aanzienlijk slechter, waar de Kimi-wagen goed van pas kwam.

Wildkamperen en Folgefonna
Wouter vond dat als je met de camper door Noorwegen reist, je tenminste één keer moet wildkamperen. Niet al te enthousiast lieten Wim en Gea zich meesleuren naar een andere mond van de Folgefonna gletsjer. Wouter had ‘een soort van route’ uitgezocht. Een lange weg door niemandsland die uiteindelijk doodliep bij een gecontroleerd gletsjermeer (dam) met uitzicht over de Folgefonna gletsjer.

Hoewel het erg grijs en neerslachtig weer was, was het uitzicht onderweg prachtig. We reden tussen bergen, over stroompjes en langs grotere rivieren. Uiteindelijk maakte het groene dal plaats voor een groot rotslandschap met grote hoogteverschillen. We vonden een mooi plekje met uitzicht over een lagergelegen dal, waar het wildkampeer-avontuur echt begon.

Na een rustige nacht (waarin Gea de wacht hield) reden we de volgende ochtend verder richting het stuwmeer. Het laatste stukje weg ging met 20% omhoog, waardoor we besloten de campers beneden te laten staan en het laatste stukje met de benenwagen te doen. Ook Kimi had er zin in en liep het hele stuk op eigen kracht de dam op. We werden beloond met een mooi uitzicht over de gletsjer.

Rosendal
We reden verder naar een dichtbijgelegen dorpje, Rosendal, waar we op een camperplaats aan het water een plekje zochten. Wouter haalde de kano weer van het dak en nam deze keer Gea en Kimi mee de zee op. Wim waagde zich nogmaals aan de hengelsport, en ving weer een paar mooie visjes. Na het eten speelden we ons laatste potje klaverjas samen (gewonnen door de WW – Wim en Wouter), gezien we de volgende dag elk onze eigen weg weer gingen.